Emotion and Logic. Let these great forces work in harmony, and they will bring happiness to Ian. But, when they argue, they make a disaster. The question is, can this conflict lead Ian closer to his truth? 

Once upon a time, in a fantasy world, Heart and Mind lived and had human forms. The first time I saw them, they were rocking on a counter bench. What a wonderful image! I had never seen so much love before!

The Heart and the Mind as kids

But this was my first impression. Other moments were not ideal. When they fought, they brought chaos. Their voices echoed to the real world. The quarrels did not last forever. But, they were loud enough to disturb Ian’s body. When the battle began, Ian became ill. He was trying to find a cure and took all the necessary actions to fight the symptoms of his illness. His condition would improve. Yet, his disease would go round and round. It was so sad that he could not move on with his life. His health problem was holding him back. 

One day things changed, when his symptoms appeared. He was in the garden, so he sat down on a bench to relax. It was quiet. (His wife was at her work, the kids at school). Kids’ toys, on the grass. Ian bent down and took them in his hands. He held them for a while. 

Ian thought of his children playing. How absorbed they are at the moment! How creative and spontaneous children are! Then he remembered himself as a child. He had the best childhood memories with his family. And so many dreams! He wanted to travel around the world and write about his adventures. To experience the culture of different peoples,

out of the lights. In every country, Ian would make an invention to save people from a problem. Thus, people would love and remember him forever. 

Yet, Ian had to grow up. Tutoring, studies, family, and work came. As the years went by, he blamed his childhood thoughts. Romance should not take up space in his mind. His dream would hold him back. He wanted to become a serious man. So he kept his maps (on which he had drawn paths) in a box. His designs and inventions, in the attic. Yet, he had not thrown them away. They were all there. An incredible emotion seized him. When his family returned, he told them everything! Everyone loved his creations. 

Later on, various thoughts surrounded Ian. Could he examine it again? Could he make a plan to fulfill it? He wanted to find out. So, Ian stole some time in his day. He started inventing various devices. They were so funny! Scientists, natives with new fishing tools, igloos, with a temperature-friendly environment. A chef who shakes his hands like a conductor. He gives instructions and praise to his assistants, who prepare the perfect dinner. Inventions and games were on Ian’s mind all the time. 

Friends and family were very excited about his creations. Above all, they loved his attitude change. Ian stayed late at night to write and make plans.  He also wanted to travel with his family.***

Let’s see now what happened in Fantasy.  The couple faced a lot of problems. Mind was uncomfortable as Heart appeared more assertive. He calmed down over time. He saw things from a different perspective. Thus,  he gave space to Heart. This couple worked together very hard. In good and bad moments, they remained good friends. What a miracle! 

Ian organized the first family trip. The inventions, the travel, were the best family gift. Do you think so? The part of Ian’s soul was. Everything changed when he let it free.


*The narrator is a ghost. Thus, he can see the two worlds. (Fantasy & reality).

**The Mind and the Heart in the imaginary world grew up like Ian. When Ian was a child, they were children. Mind and Heart as kids would play for hours. They performed great either together or one by one. But as years went by, Heart became restless. She believed that nobody could understand her. Unfortunately, she didn’t defend herself. She hid. The mind then started to work double and make more effort. He began to dominate the whole body. The irony is that they both felt lonely. This situation created tensions between them (in the now-adult couple Heart, Mind) and health problems in Ian’s body. But, Heart managed to find herself again and fought to find her place. After hard work and turmoil, things got better than ever. They could work more efficiently and laugh louder. Always together.

***At first, of course, Ian’s family was unhappy with his abrupt change. They feared that the focus on his interests would worsen his health. Ian stayed up all night and did not rest during the day. They also worried that he would steal family time. Fortunately, things went well. His health improved. The family became part of his dream. They all participated and flourished in this creative environment. 

These are some toys of Ian’s kids. Do they remind you of something?

Time to create 

  1. Draw Heart and Mind as you imagine them in your own body.
  2. Write below: we are friends even if we argue sometimes.
  3. Tell me a country where Ian would travel.  What kind of invention would he make? (The names do not have to exist in the real world).
  4. Ian forgot he was a kid once he grew up. How do you imagine yourself a few years later?
  5. Do you remember how you were at a younger age? If so, tell us something that made a big impression on you then.
  6. Which song do you think Heart sang?
  7. What do you think was the favorite book of the Mind?

Η καρδιά και ο νους 


Μια ιστορία που μιλάει για τις δύο μεγάλες δυνάμεις, το συναίσθημα και τη λογική. Όταν δουλεύουν αρμονικά  φέρνουν την ευτυχία στον άνθρωπο. Όταν συγκρούονται του κάνουν τη ζωή, παραπάνω από δύσκολη. Μήπως όμως η σύγκρουση αυτή, είναι και η δύναμη που σπρώχνει τον άνθρωπο πιο κοντά στη δική του αλήθεια;

Η Καρδιά και ο Νους ως παιδιά.

Μια φορά, στο σώμα του Ιερεμία, ζούσε η Καρδιά και ο Νους.  Εσωτερικά, σε έναν φανταστικό κόσμο διατηρούσαν ανθρώπινη μορφή.  Εγώ που είμαι στοιχειό*, τους γνώρισα και τους θυμάμαι. Μπορώ ακόμα και τώρα να τους φανταστώ σε μία υπέροχη εικόνα που κράτησα όταν τους είδα για πρώτη φορά. Ήταν καθισμένοι σε ένα αντικριστό παγκάκι- κούνια, και λικνίζονταν. Τι υπέροχο θέαμα! Δεν είχα ξαναδεί ποτέ τόσο μεγάλη αγάπη σε βλέμματα και σώματα. Στο ανοιξιάτικο και φωτεινό τοπίο, έμοιαζε να είναι η τέλεια στιγμή.

Όμως, τους γνώρισα καλύτερα με τον καιρό. Τότε κατάλαβα, πως η αρμονία κυριαρχούσε περιοδικά μόνο. Οι υπόλοιπες στιγμές δεν ήταν και τόσο ρόδινες.. Όταν το ζευγάρι αυτό διαφωνούσε, ΔΙ-Α-ΦΩ-ΝΟΥ-ΣΕ! Οι φωνές τους αντιβοούσαν μέχρι τον πραγματικό κόσμο. Οι καβγάδες, δεν κρατούσαν για πάντα. Ωστόσο, ήταν αρκετά έντονοι για να θορυβήσουν το σώμα του Ιερεμία. Όταν ξεκινούσε η μάχη ο Ιερεμίας αρρώσταινε. Προσπαθούσε με κάθε τρόπο να βρει γιατρειά και έκανε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να καταπολεμήσει τα συμπώματα της αρρώστειάς του. Ωστόσο, δεν τα κατάφερνε. Ακόμα κι αν ηρεμούσε το σώμα του προσωρινά, το πρόβλημα υγείας του έκανε κύκλο κι επέστρεφε. Κι ήταν πολύ λυπηρό να μην μπορεί να προχωρήσει στη ζωή του, και να τον κρατάει πίσω το πρόβλημα υγείας του.

Μια μέρα όμως συνέβει κάτι το διαφορετικό. Ο Ιερεμίας ένιωσε μία πολύ έντονη δυσφορία. Εκείνη τη φορά είπε στον εαυτό του: “Δε θα τρομοκρατηθώ τώρα. Θα παραμείνω ψύχραιμος”! Έτσι, ενώ βρισκόταν έξω στον κήπο του, κάθισε σε ένα παγκάκι να ηρεμήσει. Έξω ήταν απόλυτη ησυχία. Η οικογένειά του έλειπε σε δουλειές και σχολεία. Κοίταξε κάτω και είδε πάνω στα χόρτα τα παιχνίδια των παιδιών του. Έσκυψε, τα πήρε στο χέρι και τα κράτησε. Σκέφτηκε τα παιδιά του που παίζουν το απόγευμα στον κήπο. Πόσο απορροφημένα είναι στη στιγμή! Πόσο δημιουργικά και αυθόρμητα είναι τα παιδιά! Μετά θυμήθηκε τον εαυτό του ως παιδί. Είχε τις καλύτερες παιδικές αναμνήσεις με την οικογένειά του. Και τόσα όνειρα! Ήθελε να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο και να γράψει για τις περιπέτειές του. Να βιώσει την κουλτούρα διαφορετικών λαών, έξω από τα φώτα. Φανταζόταν πως σε κάθε χώρα θα έφτιαχνε κι από μία εφεύρεση για να σώσει τους ανθρώπους από ένα πρόβλημα που αντιμετώπιζαν. Έτσι οι άνθρωποι θα τον αγαπούσαν και θα τον θυμόντουσαν για πάντα. 

Ο Ιερεμίας όμως τελικά, βιάστηκε να μεγαλώσει. Άρχισαν τα φροντιστήρια, οι σπουδές, η οικογένεια και οι δουλειές. Εκείνος απαρνήθηκε το όνειρό του. Μάλιστα, μεγαλώνοντας πολλές φορές, είχε κατηγορήσει τις παιδικές του σκέψεις. Δεν ήθελε να καταλαμβάνει ο ρομαντισμός  χώρο στο μυαλό του. Δεν ήταν σοβαρά πράγματα αυτά για την εξέλιξή του. Έτσι φύλαξε τους δικούς του χάρτες (πάνω στους οποίους είχε χαράξει διαδρομές) σε κουτί.  Οι εφευρέσεις που είχε σχεδιάσει ή κατασκευάσει, κι εκείνες σε κούτες στο πατάρι. Δεν τις είχε όμως πετάξει.

Αμέσως τρέχει να τις κατεβάσει. Ήταν όλες εκεί. Μία απίστευτη συγκίνηση κι ανατριχίλα τον έπιασε. Όταν γύρισε η οικογένειά του σπίτι τους τα διηγήθηκε όλα! Όλοι τα λάτρεψαν και είχαν μείνει με ανοιχτό στόμα. 

Από εκείνη την ημέρα διάφορες σκέψεις άρχισαν να τον περιτριγυρίζουν. Μήπως το παιδικό του όνειρο ήταν έξυπνο τελικά;0ππ Μήπως μπορεί να βρει τρόπο να το υλοποιήσει με κάποιο τρόπο; Προσπάθησε να βρει χρόνο μες στη μέρα του και για δική του ευχαρίστηση, έφτιαχνε διάφορες συσκευές, παιδικές κι αστείες. Έναν επιστήμονα που κάνει πειράματα. Μία σχεδία, με ειδικούς μηχανισμούς που διευκολύνουν το ψάρεμα, δώρο σε ιθαγενείς. Εσκιμώους με ιγκλού, που δεν έλιωναν ποτέ αλλά μέσα είχαν ζεστασιά. Έναν σεφ που κουνάει τα χέρια του σαν μαέστρος, και δίνει οδηγίες κι επαίνους στους βοηθούς του, ενώ εκείνοι ετοιμάζουν το τέλειο δείπνο. Οι εφευρέσεις και τα παιχνίδια ήταν πλέον στο νου του διαρκώς. Ήταν υπέροχο και δημιουργικό. Άλλες φορές δύσκολο νοητικά και άλλες απλό. 

Η οικογένειά του και ο κύκλος του, είχαν και εκείνοι ενθουσιαστεί με τις κατασκεύες του αλλά κυρίως με την αλλαγή που επέφεραν στο είναι του. Τις νύχτες έγραφε ασταμάτητα, ενώ σχεδίαζε ταξίδια. Δειλά δειλά άρχισε να προγραμματίζει το πρώτο ταξίδι στο οποίο ήθελε να φύγουν οικογενειακώς.

Στο φανταστικό κόσμο η καρδιά και ο νους βίωναν την καλύτερή τους περίοδο. Στην αρχή είχε θορυβηθεί ο νους γιατί η Καρδιά, είχε πάρει το πάνω χέρι. Ο Νους ανησυχούσε για την ορθολογικότητα αυτής της αλλαγής. Ακολούθησαν έντονες συγκρούσεις αλλά εκεί η Καρδιά ήταν αποφασισμένη να μην υποχωρήσει. Ο Νους με τον καιρό ηρέμησε. Είδε με άλλο μάτι τα πράγματα. Βρήκε μέσα τους μία “λογική.” Έτσι, ανακουφίστηκε κι επέτρεψε στην Καρδιά να προσφέρει τις “υπηρεσίες” της. Νους και Καρδιά δούλεψαν σκληρά δίπλα δίπλα. Το αποτέλεσμα ήταν υπέροχο, σε στιγμές ηρεμίας και σε στιγμές πίεσης, ήταν φίλοι.**

Στον πραγματικό κόσμο ο Ιερεμίας ξαναβρήκε τον εαυτό του. Αγαπούσε πολύ αυτό που έκανε αλλά έβλεπε, και έξω από τον εαυτό του. (Ήθελε να προσφέρει στην οικογένειά του). Τα συμπτώματα της ασθένειας άρχισαν να υποχωρούν και εκείνα σταδιακά. Δεν τον εγκατέλειψαν οριστικά, απλώς δεν ήταν τόσο έντονα πλέον. Έτσι, ο Ιερεμίας ένιωθε καλύτερα την υγεία του. Ταυτόχρονα, η οικογένειά του δεν έπαυε να τον στηρίζει.*** Του έδινε θάρρος και ήταν χαρούμενη με την εξέλιξη αυτή. Ίσως, ο Ιερεμίας τους ενέπνευσε να κυνηγήσουν κι οι ίδιοι τα όνειρά τους.

Το καλύτερο δώρο για την οικογένειά του Ιερεμία ήταν έτοιμο. Το πρώτο ταξίδι πλησίαζε. Η χαρά και η αγωνία όλων, μεγάλη. Το πραγματικό δώρο όμως, όπως καταλαβαίνετε, δεν ήταν το αεροπορικό ταξίδι. Ήταν το μέρος της ψυχής του, που μοιράστηκε μαζί τους. 

* Το στοιχειό μπορεί  να ζει στο φανταστικό κόσμο αλλά επισκέπτεται και τον πραγματικό κόσμο.

** Ο Νους και η Καρδιά στο φανταστικό κόσμο, μεγάλωναν όπως και ο Ιερεμίας. Έτσι, όταν ο Ιερεμίας ήταν παιδί, ήταν κι εκείνοι παιδιά. Ο Νους και η Καρδιά ως παιδικοί φίλοι, έπαιζαν με τις ώρες. Είτε αυτόνομα είτε ομαδικά λειτουργούσαν τέλεια. Όμως όσο περνούσαν τα χρόνια, η Καρδιά άρχισε να γίνεται ανήσυχη. Πίστευε, ότι οι γύρω της δεν μπορούσαν να την καταλάβουν. Χωρίς δυστυχώς να βρει το θάρρος να υπερασπιστεί τον εαυτό της, κρύφτηκε. Ο Νους τότε άρχισε να δουλεύει διπλά και να καταβάλλει πιο πολύ προσπάθεια. Άρχισε να κυριαρχεί σε όλο το σώμα. Το τραγικό είναι, πως ένιωθε κι εκείνος μοναξιά. Του έλειπε η εκδηλωτικότητα της Καρδιάς και οι παλιές τους στιγμές. Αυτή η κατάσταση δημιουργούσε μεταξύ τους εντάσεις (στο  ενήλικο πια ζευγάρι Καρδιά , Νους) και προβλήματα υγείας στο σώμα του Ιερεμία. Όμως, η Καρδιά κατάφερε να βρει ξανά τον εαυτό της και να παλέψει για να βρει τη θέση της. Μετά από κόπους και αναταραχές, τα πράγματα έγιναν καλύτερα από ποτέ. Και Και οι δύο μπορούσαν πλέον, να δουλεύουν πιο αποτελεσματικά και να γελούν μαζί πιο δυνατά.

*** Στην αρχή φυσικά ήταν προβληματισμένη η οικογένεια του Ιερεμία, με την απότομη αλλαγή του. Τρόμαξαν μήπως αυτή η επιπλέον ενασχόληση στα ενδιαφέροντά του επιδεινώσει την υγεία του. Ο Ιερεμίας ξενυχτούσε και δεν ηρεμούσε καθόλου μες στη μέρα. Επίσης, μήπως ο χρόνος που ξέκλεβε θα ήταν σε βάρος της ώρας που περνούσαν όλοι μαζί; Ευτυχώς, κι εκεί τα πράγματα πήγαν καλά. Η υγεία του βλετιώθηκε. Επίσης, η οικογένεια ήταν “καλεσμένη” στο όνειρο του Ιερεμία. Συμμετείχε στα ενδιαφέροντά του και του έδινε ιδέες. Όλοι κέρδιζαν μέσα σε αυτό το δημιουργικό περιβάλλον. Αφού πέρασαν οι πρώτες αναταραχές, έγινε το κοινό τους ενδιαφέρον. Το όνειρο δημιούργησε έναν επιπλέον οικογενειακό δεσμό. Ήταν κάτι που ανυπομούσαν να κάνουν μες στη μέρα τους ενώ ήταν συνέχεια στις σκέψεις τους.

Αυτά είναι τα παιχνίδια των παιδιών! Σας θυμίζουν κάτι;

Παιχνίδια κι ερωτήσεις για σκέψη

  1. Ζωγράφισε την Καρδιά και το Νου όπως τους φαντάζεσαι στο δικό σου σώμα.
  2. Γράψε από κάτω είμαστε φίλοι ακόμα κι αν μαλώνουμε κάποιες φορές. 
  3. Αν ο Ιερεμίας ζούσε σε ένα φανταστικό κόσμο πες μου μια χώρα που θα ταξίδευε αλλά δεν υπάρχει στην αλήθεια και τι εφεύρεση θα τους έφτιαχνε.
  4. Ο Ιερεμίας της ιστορίας μας είναι ο ίδιος με τον μικρό της ιστορίας “ο Ιερεμίας βρήκε ηρεμία”.  Μόνο που εδώ φαίνεται όταν έχει μεγαλώσει. Εσύ πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου μερικά χρόνια μετά;
  5. Θυμάσαι πώς ήσουν σε πιο μικρή ηλικία; Αν ναι, πες μας κάτι που σου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση τότε. 
  6. Πιο τραγούδι πιστεύεις τραγουδούσε η Καρδιά;
  7. Πιο πιστεύεις ήταν το αγαπημένο βιβλίο του Νου;